Kolejna sprawa Chyłki

Czytelnicy serii o Joannie Chyłce autorstwa Remigiusza Mroza przyzwyczajeni są do specyficznego stylu, jaki ta seria prezentuje. Remigiusz Mróz w swojej prawniczej serii łączy dobry thriller z realiami polskiego sądownictwa. Czytając książkę jesteśmy świadkami niebanalnych przestępstw, których zawsze występuje kilka różnych wątków składających się na niespodziewane rozwiązanie  a także spojrzenie na to ze strony sali sądowej. W swoich książkach Remigiusz Mróz prezentuje także niestandardowych bohaterów, których oczami barwnie poznajemy świat książki. Inwigilacja, jakkolwiek zawiera w sobie wszystkie te elementy, jednak jest książka lekko inną. Zadaje czytelnikowi poważne pytanie: jak daleko jest w stanie posunąć się władza, by zapewnić bezpieczeństwo obywateli. Zadając takie pytanie w książce Remigiusz Mróz wystawia się na ostrzał. Czytelnik ma bowiem w tym momencie wymagać od książki nie tylko dobrze skrojonej fabuły, ale także pewnego podłoża filozoficznego. Czy autor sprostał oczekiwaniom?

Poprawna fabuła

Inwigilacja, Joanna Chyłka, Tom 5 to książka poprawna. Na samym początku książki zastajemy bohaterów w realiach, w których pozostawiły ich pozostałe tomy. Pod względem miejsca w życiu Oryńskiego i Chyłki jest o dziwo normalnie (a przynajmniej mniej zagmatwanie). Chyłka jest w ciąży, lecz nie wpływa to zbytnio na jej życie zawodowe oraz prywatne (z wyjątkiem tego, że już nie pije i nie pali). W jej ręce dostaje się sprawa, która ma zagwarantować jej najwyższe poważanie w ogólnopolskiej palestrze. Sprawa dotyczy udaremnionego zamachu herrostycznego w centrum Warszawy. Chyłka, narażając się na niesławę w opinii publicznej, podejmuje się obrony domniemanego terrorysty. Powstaje jednak pytanie- czy naprawdę wierzy w niewinność swojego klienta? Fabuła, jakkolwiek mogłaby się wydawać naciągana, rozgrywa się całkiem dobrze. Czytelnik w zasadzie do ostatnich kartek pozostawiony jest w niepewności jak naprawdę wyglądał życiorys klienta Chyłki. Wiele informacji wskazuje na jego powiązanie z terrorystycznymi organizacjami. Sama jego postawa może na to wskazywać. Z drugiej jednak strony, istnieje wiele nieścisłości w stanie faktycznym, które przekreślałyby taką możliwość.

Pytanie o władzę

Najsłabiej prezentuje się jednak pytanie o to czy władza ma prawo inwigilować społeczeństwo by zapewnić mu bezpieczeństwo. Remigiusz Mróz nie poświęca temu zbyt dużo miejsca, dlatego jego odpowiedź na to pytanie jest zwięzła i wybrakowana. Wydaje się, że autor próbował nadrobić to wszystko wybiegami fabularnymi, co nie do końca się udało. Pomijając jednak ten wątek i skupiając się na książce jako miłej i lekkiej lekturze, należy powiedzieć, że jest to bardzo dobra pozycja, do czego autor zdążył już nas przyzwyczaić.

Coffee obraz autorstwa freepik - www.freepik.com

Kusząca pomyłka – ukrywane rany są niczym gdy w grę wchodzi miłość

Kolejna już wspaniała książka spod pióra Vii Keeland, w dziełach tej aktorki szczególnie cenione jest połączenie zmysłowego romansu z innymi ciekawymi wątkami.

Rany, które się nie goją

Głównymi bohaterami są Rachel i Caine, po raz pierwszy poznajemy ich, gdy spotykają się w barze. Główną bohaterkę na początku można odebrać za osobę bardzo impulsywną, a nawet agresywną, ponieważ na tzw. dzień dobry naskakuje na pewnego mężczyznę. Zranił on mocno jej przyjaciółkę a Rachel postanowiła powiedzieć mu wprost co o nim myśli. Wszystko poszłoby zgodnie z planem, gdyby nie fakt, że nie był to ten facet, był to niewinny Caine. Kobieta myśli, żeby jak najszybciej pozbyć się z głowy tej wpadki, jednak los nie jest dla niej łaskawy. Ponieważ to właśnie on zostaje jej nowym wykładowcą a ona jego asystentką. Przyciąganie między tą dwójką jest widoczne z daleka, sytuacja między nimi staje się bardzo napięta, ich miłość nie zostanie przyjęta pozytywnie w środowisku. Czy bohaterowi mimo nieprzychylnych opinii zdecydują się na ten romans? Czy tajemnice między nimi nie będą zbyt duże? Czy muzyka może ich połączyć?

Drugie dno

Rachel jest osobą twardo stąpającą po ziemi, cechuje ją siła i niezależność. Niezłomnie dąży do celu i za wszelką cenę stara się zrealizować swoje marzenia. Jednak czy na pewno tak jest, że jest ona tylko i wyłącznie wojowniczą buntowniczką? To tylko pozory tak naprawdę wewnątrz jest to mała dziewczynka, która jest wrażliwa, romantyczna i empatyczna. Co się stało w jej życiu tak strasznego, że postanowiła zbudować dookoła siebie tak grubą skorupę i nikomu nie pozwala poznać wewnętrznej siebie?

Dla kontrastu jest on-Caine, najprościej można go opisać jako perfekcjonalistę, wszytko ma zaplanowane, cały jego świat jest idealnie poukładany, nienawidzi, gdy ktoś nie dotrzymuje terminów i się spóźnia. Najchętniej ustawiłby całe swoje życie minutę po minucie. Jednak podobnie jak w przypadku Rachel są to tylko pozory, pod którymi kryje się udręczony chłopiec, który jak ognia unika opowiadania o swojej nieperfekcyjnej przeszłości.

Sam początek znajomości bohaterów był troszkę absurdalny i schematyczny. Jednak to tylko pozory, później, gdy powieść się rozwija, znikają wszelkie schematy i utarte dawno ścieżki. Postacie to dwa mocne charaktery, które w przeszłości musiały stawić czoła niejednemu wyzwaniu czy będą w stanie otworzyć się przed sobą? Czy przy starciu ich światów narodzi sie miłość a może wrogość?

W książce Kusząca pomyłka wraz z romansem ściera się walka, walka o puszczenie w niepamięć traumatycznej przeszłości oraz pojawia się w niej motyw terapii za pomocą muzyki. Nie da się przy tej książce nudzić zamiast tego czyta się ją z zapartym tchem. Z każdą kartką dowiadujemy się czegoś nowego o bohaterach i mimo tego ciągle nam mało. Jest to połączenie niebanalnego romansu z nutką psychologicznej analizy dwójki bohaterów, którzy mają za sobą burzliwą przeszłość.

Po przeczytaniu książki dokładnie można zrozumieć, dlaczego cieszy się ona taką popularnością. Porusza nasze serce, ale również daje wiele do myślenia.

Coffee obraz autorstwa freepik - www.freepik.com

Detektyw Pozytywka, czyli seria, która zachwyci każde dziecko

Obecnie chyba większość dzieci kojarzy tego sympatycznego, zabawnego detektywa, jakim jest detektyw Pozytywka, główny i tytułowy bohater serii książek dla dzieci autorstwa Grzegorza Kasdepke. Pierwsza z książek, Detektyw Pozytywka, ukazała się po raz pierwszy w 2005 roku i szybko zdobyła uznanie dzieci oraz rodziców (https://www.taniaksiazka.pl/detektyw-pozytywka-grzegorz-kasdepke-p-439353.html) . Skąd wzięła się tak duża popularność serii o przygodach nietuzinkowego detektywa i kim właściwie jest ten Pozytywka?

Seria, która bawi i uczy

Detektyw Pozytywka zajmuje się – jak można się domyślać – rozwiązywaniem różnych spraw i zagadek. Zagadki te młody czytelnik może rozwiązywać wraz z Pozytywką. W większości przypadków sympatyczny detektyw rozwiązuje zagadki związane ze zjawiskami, z którymi dzieci mają styczność na co dzień. Dzięki przeżywaniu wraz z Pozytywką niezwykłych przygód, młodzi czytelnicy mogą zrozumieć wiele zjawisk fizycznych i atmosferycznych. Świat, skomplikowany i tajemniczy, zostaje nagle odczarowany – okazuje się, że wiele niezwykłych zjawisk ma swoje źródło w czynnikach zupełnie naturalnych, takich jak chociażby właściwości wody. Jednak mimo zrozumienia sedna tajemniczych zjawisk, świat wciąż pozostaje dla młodych czytelników niezwykły – dzięki opisanym przez Kasdepke perypetiom Pozytywki mogą pojąć, na czym ta niezwykłość polega i rozwinąć zdolność logicznego myślenia.

Detektyw Pozytywka – najlepszy przyjaciel dzieci

Magia książek z serii Grzegorza Kasdepke w dużej mierze opiera się na niezwykłości głównego bohatera. Detektyw Pozytywka to uprzejmy, przyjazny mieszkaniec strychu, jedyny pracownik agencji detektywistycznej Różowe Okulary. Dba o swojego ukochanego kaktusa, lubi też dzieci. Zawsze jest gotów do pomocy, niezależnie od tego, czego dotyczy sprawa. Sprawiedliwy i pełen zapału do pracy, dba o to, by nikogo nie spotkała krzywda i by każda kłopotliwa sytuacja została wyjaśniona i rozwiązana – w końcu jest detektywem.

Rodzice chętnie dają swoim dzieciom do czytania serię Detektyw Pozytywka nie bez powodu. Postać głównego bohatera jest dla młodych czytelników wielką inspiracją – to wzór do naśladowania, uczy moralności i pokazuje, jak należy podchodzić do spraw, które, choć mogą wydawać się trudne i niezrozumiałe, w istocie zawsze można rozwiązać, korzystając z umiejętności logicznego myślenia. Pozytywka uczy też, że dzięki optymizmowi, zapałowi i pozytywnemu podejściu do ludzi można naprawdę wiele osiągnąć – sympatycznego detektywa lubią wszyscy, oczywiście poza przestępcami i jego konkurentem Martwiakiem. Okazuje się więc, że przy odrobinie zapału, dobrych chęci i sympatii, można zrealizować każdy cel.

People obraz autorstwa freepik - www.freepik.com